عوامل موثر بر باقیمانده حلال

Dec 11, 2023 پیام بگذارید

عوامل موثر بر باقیمانده حلال

حلال های باقیمانده در محصولات بسته بندی چاپی یک حلال واحد نیستند بلکه مخلوطی از چندین حلال از مراحل مختلف فرآیند تولید هستند. مقدار باقیمانده نهایی به نتایج جامع عوامل تأثیرگذار مختلف از جمله موارد زیر بستگی دارد:

منابع اصلی حلال های باقیمانده

منابع اصلی حلال‌های باقی‌مانده شامل حلال‌های موجود در جوهرهای چاپ، حلال‌های چسب‌های مورد استفاده برای لمینیت و حلال‌های رقیق‌کننده اضافه‌شده در طول فرآیند چاپ است.

تأثیر فرآیندهای تولید

عملکرد تجهیزات چاپ، سرعت چاپ، حجم جوهر، سیستم های خشک کردن و انتخاب چسب برای لمینیت مستقیماً بر سطح باقیمانده حلال تأثیر می گذارد.

تاثیر بسترهای چاپی

بسترهای مختلف چاپ دارای ظرفیت ها و تمایلات جذب متفاوتی برای حلال های مورد استفاده در چاپ هستند که بر تبخیر حلال تأثیر می گذارد.

تأثیر ساختار محصول

محصولات بسته بندی در ساختارهای تک لایه و چند لایه عرضه می شوند. با توجه به خواص بازدارندگی متفاوت مواد در ساختارهای مختلف، درجه رهاسازی حلال در طی فرآیندهای بعدی متفاوت است و بر باقیمانده حلال نهایی تأثیر می گذارد.

عوامل کنترل موثر بر باقیمانده حلال

جوهر

جوهر مخلوطی آلی است که از رنگدانه ها، رزین ها، حلال ها و سایر مواد تشکیل شده است. ساختار و کیفیت رزین تاثیر بسزایی بر باقیمانده حلال در بسته بندی های پلاستیکی دارد. این امر به ویژه در عملکرد رهاسازی رزین و نسبت حلال های مختلف در جوهر مشهود است. تعادل مناسب حلال های سریع خشک و دیر خشک شدن در جوهر می تواند به میزان قابل توجهی باقیمانده حلال ها را در بسته بندی های پلاستیکی کاهش دهد.

اطمینان از تبخیر سریع حلال ها در طول فرآیند انتقال فیلم در چاپ، یک ملاحظات اساسی در فرمولاسیون جوهر است.

در فرمولاسیون جوهر، انتخاب حلال‌هایی با قدرت انحلال قوی برای رزین منجر به میل ترکیبی خوب بین رزین و حلال می‌شود و جریان پذیری سیستم جوهر را بهبود می‌بخشد. با این حال، اگر رزین به شدت به حلال متصل شود، رها شدن رزین از حلال ممکن است در طول فرآیند خشک کردن جوهر بهینه نباشد. تعادل این عوامل در طول فرمولاسیون جوهر ضروری است.

فرایند تولید

پس از تعیین نوع جوهر، تأثیر فرآیند تولید چاپ بسته بندی بر باقیمانده های حلال حیاتی تر می شود. بنابراین، درک عملکرد تجهیزات چاپ، سرعت چاپ، عمق صفحه، حجم جوهر، عملکرد سیستم خشک کردن و انتخاب چسب برای لمینیت بسیار مهم است. کنترل‌های فرآیند مربوطه باید برای به حداقل رساندن باقی‌مانده‌های حلال اجرا شود.

انتخاب حلال های رقیق کننده در چاپ:حلال چاپ به طور کلی مخلوطی از حلال های مختلف با فراریت های مختلف است. تعادل حلال ها ضروری است. حلال های رقیق کننده باید بر اساس سرعت دستگاه چاپ و با توجه ویژه به مقدار حلال های دیر خشک شونده فرموله شوند. به عنوان مثال، در جوهرهای پلی پروپیلن کلردار، مقدار n-پروپیل استات باید کنترل شود، در حالی که در جوهرهای پلی اورتان، مقدار n-پروپیل استات و پروپیلن گلیکول متیل اتر باید کنترل شود. بیش از حد حلال های دیر خشک می تواند منجر به تبخیر ناقص حلال و باقیمانده حلال زیاد شود. برعکس، کمبود حلال‌های آهسته خشک‌شونده می‌تواند باعث پوسته شدن جوهر و انتقال ضعیف شود، که نیاز به تنظیم دقیق نسبت حلال پس از تعیین می‌کند.

دمای خشک کردن و تهویه:سیستم خشک کردن و تهویه برای اینکه آیا حلال ها می توانند به طور موثر در طول فرآیند چاپ آزاد شوند بسیار مهم است. نگهداری و تمیز کردن منظم سیستم خشک کن و تهویه برای حفظ حجم مناسب هوا و تعادل بین ورودی و خروجی ضروری است. در طول خشک شدن نهایی آخرین رنگ، دما باید 5-10 درجه افزایش یابد. اگر تجهیزات و رنگ محصول اجازه دهد، فیلم چاپ شده را می توان پس از چاپ از واحدهای دو رنگ عبور داد تا بیشتر تهویه و خشک شود و از تبخیر کامل حلال و در نهایت کاهش باقیمانده حلال اطمینان حاصل شود.

فرآیند لمینیت خشک:لمینیت خشک از چسب ها و حلال های مبتنی بر اتیل استات استفاده می کند که فراریت بالایی دارند. بنابراین مشکل باقیمانده حلال از لمینیت کمتر از چاپ است. با این حال، اگر به درستی کنترل نشود، همچنان می تواند منجر به باقیمانده حلال بالا شود. نکته کلیدی این است که حجم هوا را کنترل کنید زیرا تونل خشک کردن لمینیت طولانی است و دما بالا است. با پیش اگزوز و اگزوز معمولی و تحت سرعت های پردازش معمولی می توان از انتشار اتیل استات اطمینان حاصل کرد. به طور همزمان، لمینیت می تواند حلال های باقیمانده را از چاپ حذف کند.

محیط چاپ:دما و رطوبت در کارگاه چاپ نیز بر آزاد شدن حلال تأثیر می گذارد. رطوبت بیش از حد می تواند سرعت تبخیر و تعادل حلال را کاهش دهد و باعث کاهش سرعت تبخیر حلال در طول فرآیند چاپ و افزایش باقیمانده شود. با این حال، رطوبت بیش از حد پایین می تواند به راحتی الکتریسیته ساکن را در طول چاپ با سرعت بالا ایجاد کند، بنابراین نظارت منظم بر دما و رطوبت کارگاه ضروری است. حفظ سطح رطوبت معین می تواند به طور موثر الکتریسیته ساکن را در حین چاپ جوهر از بین ببرد و از افزایش باقی مانده حلال جلوگیری کند.

بستر چاپ

بسترهای مختلف چاپ به طور انتخابی حلال ها را جذب می کنند. زیرلایه های مختلف ظرفیت ها و تمایلات جذب متفاوتی برای حلال های مورد استفاده در چاپ دارند. مواد پلی پروپیلن (PP) و پلی وینیلیدین کلرید (PVDC) مستعد جذب حلال های آلی نوع استر هستند، در حالی که مواد پلی آمید (PA) و پلی اتیلن ترفتالات (PET) به راحتی حلال های مبتنی بر الکل را جذب می کنند. به طور کلی، PA و PET جذب حلال کمتری نسبت به PP دارند، اما همچنان به افزایش باقی مانده حلال در محصولات بسته بندی کمک می کنند. برای یک محصول بسته بندی خاص، بستر چاپ و بستر لمینیت بر اساس الزامات بسته بندی آن انتخاب می شود و عموماً به راحتی تغییر نمی کند. بنابراین، با این فرض که بستر را نمی توان تغییر داد، فرمولاسیون های مختلف جوهر با نسبت حلال های مختلف باید با توجه به بسترهای مختلف انتخاب شود تا جذب حلال ها توسط بستر چاپ کاهش یابد.

ساختار محصول

محصولات بسته بندی مختلف ساختارهای متفاوتی دارند و کنترل بقایای حلال در ساختارهای تک لایه نسبتاً آسان تر از ساختارهای چند لایه است. برای محصولاتی با ویژگی‌های بازدار ضعیف‌تر، مانند BOPP//PE، بخش قابل توجهی از حلال‌های باقی‌مانده را می‌توان از طریق فرآیندهایی مانند پخت و برش، به‌ویژه استرهای فرار آزاد کرد. با این حال، برای محصولاتی با ساختاری که لایه بیرونی دارای خواص مانع خوبی است، مانند VMPET//PE، فرار حلال های باقیمانده از طریق این روش چالش برانگیزتر است.

برای محصولاتی با ساختار مانع دولایه، کنترل بقایای حلال چالش برانگیزترین است و اصلاح نیز دشوار است. سازه هایی مانند PET//VMPET//PE، کاغذ شیشه ای//AL//PE، و PET//VMCPP در لایه کامپوزیت محصور شده اند، که فرار حلال های باقیمانده را به چالش می کشد. بنابراین در طول تولید محصولات باید تاثیر ساختار محصول را در نظر گرفت. برای محصولات با ساختار مانع دولایه، تعادل حلال ها باید در ابتدای چاپ طراحی شود و باقیمانده حلال باید کنترل شود، تا محصول بتواند حلال ها را به طور کامل در طول فرآیند تولید اولیه آزاد کند. این امر از باقی مانده حلال زیاد در مراحل بعدی پردازش جلوگیری می کند و بهبود آن را دشوار می کند.

خلوص حلال ها

مقادیر زیادی از حلال های آلی در فرآیند جوهر سازی و فرآیند چاپ بسته بندی استفاده می شود. خلوص پایین حلال می تواند دو اثر اصلی داشته باشد: اولاً، حاوی نسبت بیشتری از اجزای با نقطه جوش بالا است که سرعت کلی تبخیر حلال را کاهش می دهد، به ویژه در مراحل بعدی تبخیر حلال، که منجر به افزایش باقی مانده حلال می شود. ثانیاً، ناخالصی‌های حاصل از اجزای کک‌سازی باقی‌مانده در حلال ممکن است ایجاد شود

ارسال درخواست

whatsapp

تلفن

ایمیل

پرس و جو