ضریب اصطکاک، زبری سطح و لغزندگی فیلم های پلاستیکی
رابطه بین ضریب اصطکاک سطحی، زبری و لغزندگی لایه‌های پلاستیکی برای کاربردهای مختلف بسیار مهم است.
ارزیابی لغزندگی اغلب بر اساس بزرگی ضریب اصطکاک است. هر دو ضرایب اصطکاک دینامیک و استاتیک نقش مهمی در ارزیابی لغزندگی دارند. هنگامی که لغزندگی بهبود می یابد، یک تغییر متناظر در ضرایب اصطکاک دینامیکی و استاتیکی وجود دارد. برای هماهنگی بهتر با نیازهای کاربر نهایی، شبیه سازی تغییرات ضریب اصطکاک در شرایط دما و رطوبت مختلف توصیه می شود.
ضریب اصطکاک سطحی فیلم های پلاستیکی
ضریب اصطکاک فیلم ها یک پارامتر فنی حیاتی در تولید است. این به عنوان یک معیار ارزیابی کمی برای عملکرد باز کردن فیلم های پلاستیکی، در کنار خواص ضد چسبندگی عمل می کند. علاوه بر این، داده‌های مرجع برای سرعت عملکرد ماشین‌های بسته‌بندی خودکار، تنظیم تنش و سایش در حین کار فیلم ارائه می‌کند. در فرآیندهایی مانند چاپ، لمینیت، کیسه سازی و بسته بندی، ضریب اصطکاک سطح فیلم به طور خطی با زبری سطح آن مرتبط است. تحت شرایط خاص، با افزایش زبری سطح، ضریب اصطکاک کاهش می یابد. کاهش ضریب اصطکاک برای چاپ، لمینیت و پوشش آلومینیوم سودمند است و پیوند بین فیلم و این مواد را افزایش می‌دهد. مقدار ضریب اصطکاک از طریق افزودن مواد افزودنی تنظیم می شود.
زبری سطح فیلم های پلاستیکی
زبری سطح یک ارزیابی جامع از ویژگی‌های هندسی میکروسکوپی قله‌ها و دره‌های کوچک روی سطح فیلم است. زبری سطح مناسب برای چاپ جوهر، لمینیت و پوشش آلومینیوم خلاء مفید است. زبری بیش از حد ممکن است از پر کردن جوهر، چسب یا مولکول‌های آلومینیوم در فرورفتگی‌های سطح جلوگیری کند که منجر به کاهش چسبندگی و لایه‌برداری بالقوه در طول چاپ می‌شود.
به طور کلی، سطوح فیلم پلاستیکی صاف هستند و باعث چسبندگی در هنگام سیم پیچی و مشکلاتی در باز شدن می شوند. سطوح صاف فیلم همچنین برای چاپ جوهر، لمینیت و پوشش آلومینیوم خلاء مضر هستند، زیرا چسبندگی بین جوهر، چسب ها و سطح فیلم را به میزان قابل توجهی کاهش می دهند. برای ایجاد سطح معینی از زبری به سطح فیلم (به غیر از درمان کرونا)، افزودنی‌های ضد چسب در طول تشکیل فیلم گنجانده می‌شوند. کنترل ناهمواری سطح برای تولید صاف و استفاده پایین دست فیلم ها بسیار مهم است.
لغزندگی فیلم های پلاستیکی
لغزندگی در درجه اول تحت تأثیر نوع و مقدار مواد افزودنی و همچنین درمان کرونا است. علاوه بر این، محیط استفاده از فیلم، شرایط پردازش مشتری پایین دست و محیط تولید می‌تواند بر لغزندگی تأثیر بگذارد. کنترل لغزندگی در فرآیند تولید فیلم برای ایجاد لغزندگی مناسب بدون ایجاد اثرات نامطلوب بر استفاده مشتریان پایین دستی به دلیل مهاجرت مواد افزودنی ضروری است.
روان کننده ها که به عنوان عامل لغزش نیز شناخته می شوند، به دو دسته روانکاری داخلی و خارجی تقسیم می شوند. هنگام پردازش فیلم‌های CPP (IPP) و CPE (IPE)، عوامل لغزش نوع آمید معمولاً به لایه گرما بند اضافه می‌شوند، در حالی که پردازش فیلم‌های BOPP شامل افزودن عوامل لغزش به لایه هسته است. این عوامل به سطح فیلم مهاجرت می کنند ("مهاجرت خارجی") و یک سطح روغنی را تشکیل می دهند که خواص سطح را بهبود می بخشد، ضریب اصطکاک را کاهش می دهد و لغزندگی را افزایش می دهد. مقدار اضافه شده بستگی به ضخامت فیلم و ضریب اصطکاک مورد نظر تعیین شده توسط مشتری دارد. عوامل لغزش نوع آمید معمولاً در پردازش فیلم های BOPET و BOPA غیر ضروری هستند.