فرآیند پخت:
هدف از پخت، ترویج واکنش شیمیایی بین عامل اصلی و عامل پخت چسب پلی اورتان دو جزئی است که منجر به تشکیل یک ساختار شبکه ای شبکه ای می شود که به نوبه خود منجر به استحکام چسبندگی کامپوزیت بالاتر می شود. بنابراین، دو عامل ضروری برای پخت، زمان و دما، هر دو ضروری هستند. هدف از پخت، چه از طریق گرمایش خارجی یا داخلی، دستیابی به دمای ثابت و یکنواخت داخلی است. فیلم های کامپوزیتی مختلف با ساختارهای مواد مختلف، نیازهای پخت متفاوتی دارند. تنها زمانی که چسب ساختار شبکه ای را تشکیل دهد می تواند به استحکام پیوند بالاتری دست یابد. از نتایج تجربی، زمان پخت 36 ساعت برای PET/AL، 24 ساعت برای AL/PA مناسب است، در حالی که PA6/CPP به 60 ساعت برای دستیابی به استحکام لایه برداری مناسب نیاز دارد. بنابراین، به طور کلی، چسب های دو جزئی رایج برای رسیدن به اتصال متقابل کامل، به درجه 45-55 به مدت 24 ساعت نیاز دارند. برای پخت و پز فیلم های کامپوزیت چسب، پخت با دمای پایین و طولانی مدت مورد نیاز است، و برای چسب کیسه های پخت و پز، اتصال عرضی کامل 72 ساعت طول می کشد. هنگامی که فیلم کامپوزیت با روکش آلومینیومی PET، دما باید زیر 50 درجه کنترل شود و نباید از 60 درجه تجاوز کند، زیرا ضریب انبساط پودر آلومینیوم 20 برابر بزرگتر از PET است. اگر دما بیش از حد بالا باشد، می تواند باعث لایه برداری در طول فرآیند لمینیت شود. در طول فرآیند پخت، چسب همچنان دارای درجه خاصی از سیالیت است، بنابراین پخت آویزان موثرترین روش است. با این حال، برخی از چسب ها به مدت 15-7 روز نیاز به پخت دارند. درب اتاق کیور نباید به طور مکرر باز و بسته شود و بهتر است پس از قرار دادن فیلم کامپوزیت در داخل آن تا زمان مشخص شده درب بسته بماند. عمل آوری یکباره نسبت به پخت ثانویه از نظر استحکام لایه برداری موثرتر است. طبق تجربه عملیاتی، اگر محصولی برای بار دوم به طور کامل پخت نشود، استحکام لایه برداری آن به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و بیشتر مستعد لایه برداری و لایه برداری پخت با دمای بالا است.





